A może nad morze?

września 11, 2018

A może nad morze?

Wakacje już dawno za nami. Jest połowa września, a ja nadal żyję wyjazdem do Gdańska. To było zaledwie kilka dni. Jeden piękny wieczór, kiedy morze przywitało nas niesamowitym zachodem słońca. Kilka chłodnych przedpołudni, kiedy odhaczaliśmy ciekawsze turystyczne punkty i muzea godne uwagi. Kilka szalonych nocy, kiedy z braku laku i dogodnego autobusu postanowiliśmy wrócić pieszo wzdłuż plaży z Sopotu do Gdańska. 5 bardzo aktywnych dni nad morzem, bo kto idzie na plażę, żeby się opalać? Na pewno nie ja!

Polskie morze chodziło za mną od dawna. Za punkt honoru obrałam sobie wizytę w Trójmieście, bo jak to wyruszać w świat, podziwiać morza Adriatyku, gorące plaże Chorwacji, a nie odwiedzić morza Bałtyckiego? Zaczęłam więc od początku. 

Morze - pierwsze wrażenie 

Dla kogoś, kto nigdy nie widział morza i za jedyną atrakcje mógł uznawać jedynie wyjazd w okoliczne góry, bezkres falującej wody był niesamowitym widokiem. Kiedy szłam ścieżką w kierunku plaży, za pagórka bił jedynie jasny błękit. Jakby ziemia się nagle skończyła, jakbym dotarła do horyzontu, granicy wszechświata. Szybko okazało się, że to nie horyzont, ale woda. Falowała sobie spokojnie, co rusz wyrzucając na brzeg nowe muszelki. Gdzieś wysoko nad nami słychać było stado mew, gdzieś w oddali odpływał statek, a mi piasek wsypywał się do butów. Stałam chwilę i podziwiałam ten krajobraz z wypisanym na twarzy "wow". Piękny widok potęgowało zachodzące słońce. Jasny okrąg kolorował niebo na różowo, a ja biegałam boso po plaży i zbierała muszelki! Czułam się jak dziecko. Miałam ochotę skakać z wysoko podniesionymi rękoma. Miałam ochotę brodzić stopami w wodzie, miałam ochotę usiąść, wpatrywać się w przestrzeń przede mną i wsłuchiwać się w kojący szum fal. 

Moje pierwsze spotkanie z morzem było fascynujące. Chciałam wtedy chłonąć i doświadczać wszystkiego, co z nim związane! Chciałam zapisać w pamięci każdą najmniejszą chwilę, lecz po tym, co wydarzyło się, kiedy rozłożyłam się wygodnie na kocu nie pamiętam kompletnie nic. Wszystko działo się zbyt szybko, zbyt wiele myśli w głowie, bym mogła wówczas choć jedną wypowiedzieć głośno. Porwała mnie wielka fala emocji, a na usta cisnęło się jedynie "Tak! Tak! Tak!" 

Tamtego wieczoru już nie liczyło się nic. Byliśmy tylko my. Nikomu nawet nie pochwaliłam się pierścionkiem, bo stwierdziłam, że najpierw szczęściem muszę nacieszyć się sama. Zdjęcie zostało wykonane kolejnego wieczoru nad Motławą.

Ulica Długa

Już wiele pięknych miejsc widziałam, przemierzałam wspaniałe ulice i każdorazowo zachwycałam się ich widokiem. Gdybym miała wskazać najładniejsze miejsce, w jakim byłam, chyba nie potrafiłabym wybrać, jednak ulica Długa niezaprzeczalnie należy do jednego z nich szczególnie po zmroku. 

Drugi wieczór poświęciliśmy właśnie na spokojny spacer pięknymi ulicami Gdańska. Przyznam szczerze, że najbardziej spodobała mi się tamtejsza charakterystyczna zabudowa i bijący od niej wieczorny blask latarni. Drugim ciekawym aspektem była rzeka Motława, która nadaje miastu niesamowitego klimatu. Charakterystyczne są też przycumowane do brzegu żaglówki.

Oprócz chodzenia i napawania oczu wspaniałym widokiem Gdańsk oferuje szeroki zakres turystycznych atrakcji. Już w samym centrum starego miasta, a więc przy wspomnianej wcześniej ulicy Długiej do zwiedzania mamy aż 3 muzea i to w jednym bilecie karnetowym. Co możemy zobaczyć? Przede wszystkim Gdańskiego Żurawia, który widnieje na zdjęciu powyżej. Do tej drewnianej konstrukcji można wejść, zaraz obok jest maleńkie muzeum przedstawiające zarys historii oraz zasady funkcjonowania żurawia i pobliskich wówczas spichlerzy.

Kolejnym miejscem do odwiedzenia jest przycumowany do brzegu rzeki statek Sołdek. Podobnie jak powyżej, do obiektu można wejść i dowiedzieć się co nieco na temat jego funkcjonowania, rejsów i załogi. Trasa po statku nie omija żadnych szczegółów. Od teoretycznych faktów przejść można do kotłowni, maszynowni, a później do kajut na pokładzie oraz kokpitu kapitana. 

Najbardziej pochłaniającym czas obiektem jest Muzeum Morskie, gdzie nie pominięto żadnych szczegółów odnośnie tego szeroko pojętego pojęcia. Dowiemy się tam wszystkiego odnośnie Morza Bałtyckiego, pierwszych łodzi i statków oraz historii żeglugi i handlu morskiego. Nie zabraknie także szczegółowych modeli, na których warto dłużej zawiesić oko. Dalej przejść można do tematu stoczni okrętów podwodnych, żeglugi śródlądowej, dowiemy się co nieco o sztuce marynarskiej oraz najważniejszych statkach i morskich wyprawach w historii Polski. Wszystkiego nie będę wymieniać, bo hasła te może nie brzmią porywająco ciekawie, ale kiedy spaceruje się od wystawy do wystawy i ogląda wszystkie eksponaty, czas mija w tempie ekspresowym.

żródło

   

Centrum Solidarności 

Największe wrażenie zrobiło na mnie jednak Muzeum Solidarności. Na moją pozytywną opinię składa się całokształt ośrodka, a więc nie tylko ogromna baza zgromadzonych informacji, ale także sposób ich podania oraz przekazu. Muzeum jest bardzo ciekawie skonstruowane, a jego głównym założeniem jest, aby odwiedzający doświadczył wydarzeń tamtych dni w jak najlepszym odwzorowaniu. Można więc dotykać, zaglądać, siadać. Wejść do typowego mieszkania, ustawić się w kolejce do sklepu, a nawet przeżyć stoczniową rewolucję i wydarzenia stanu wojennego. Można poczuć się jak w prawdziwym PRL'u. Dodatkowo każdy w cenie biletu dostaje autoprzewodnik, który naprawdę bardzo ciekawie opowiada i co ważne uruchamia się dopiero po podejściu do danego obiektu, a więc każdy może zwiedzać w swoim tempie.

źródło

Czy polecam Gdańsk? Jak najbardziej! Jest to bardzo ładne miasto pełne ciekawych miejsc i turystycznych atrakcji, do tego bezpośrednio otwarte na morze. Stwierdzam, że 5 dni to optymalny czas na odhaczenie najważniejszych punktów na mapie i jednocześnie mały relaks na plaży, ale za mało jeśli ktoś chciałby odwiedzić pobliskie: Sopot i Gdynię. Komunikacja miejska jest bardzo na plus! Tramwaje odjeżdżają co 5 minut, a dostać się nimi można praktycznie wszędzie. Bilety nie są droższe niż w moim mieście, a ceny w sklepach też niewiele się różnią, więc obalam mit, że nad morzem jest drogoooo! Gdańsk to dobre miejsce na spędzenie aktywnych oraz całkiem leniwych wakacji. To drugie, pod warunkiem, że uda się słoneczna pogoda :)  

Dalej »

Podróże małe i duże

sierpnia 02, 2018

Podróże małe i duże

Półmetek wakacji już za nami. Niektórym zostało ni mniej, ni więcej miesiąc słodkiego lenistwa, inni mogą czasem wolnym nacieszyć się troszkę dłużej. Zanim jednak wrócimy do szkolnych ławek, na uczelnię, czy do pracy, warto pomyśleć, jak można ciekawie i aktywnie spożytkować ten wakacyjny czas. Oprócz wielu postanowień, jakie pewnie sobie wytyczyliście, pomyślcie też o wyjazdach! Wbrew pozorom ciekawych miejsc nie trzeba szukać daleko!

Gdzie byłam, co widziałam?

Zacznę może od tego, gdzie już byłam i co już widziałam, by później móc się skupić na miejscach, które dopiero mam w planach lub które chciałabym kiedykolwiek w przyszłości odwiedzić. Swoje podróżnicze przygody zaczęłam co prawda dużo wcześniej, nim zaczęły się wakacje, ale z ręką na sercu polecam te miejsca nie tylko w okresie letnim.

Zakopane

Ostatni raz w tym mieście byłam dwa lata temu, ale była to podróż szczególnie niezwykła z racji tego, że zafundowano mi ją w prezencie na dziewiętnaste urodziny. Spędziłam tam wówczas trzy przepełnione szczęściem dni u boku ukochanego. Jak dziś pamiętam tę naszą wycieczkę. Była wczesna jesień, czyli okres, kiedy Krupówki okrywają się złotymi liśćmi, a ciepłe oscypki z żurawiną smakują dużo lepiej!

Co robiliśmy? Zakopane to przede wszystkim góry, ale my woleliśmy je podziwiać, niż się po nich wspinać. Podczas wyjazdu  postawiliśmy przede wszystkim na relaks, dlatego też po drodze odwiedziliśmy Termy Bukowina. Najwspanialszym uczuciem było brodzenie w cieplutkiej wodzie na basenie odkrytym, kiedy temperatura na dworze nie przekraczała 10 stopni. Zachwycałam się również wszelkiego rodzaju wodnymi masażami: bicze, jacuzzi oraz sauna, chociaż z tym ostatnim tak kolorowo nie było... Trafiliśmy akurat na dzień nietekstylny, tzn. do sauny można było wchodzić jedynie nago lub w ręczniku (ale też nie do każdej). Wyobraźcie sobie mój szok! Zawołaliśmy jednak ahoj przygodo i ruszyliśmy na golasa zwiedzać gorące korytarze.  

W termach spędziliśmy jeden dzień, ale poza tym w samym Zakopcu również jest masa atrakcji. Jeżeli podobnie jak my, nie lubicie chodzić po górach, to równie dobrze czas można sobie zagospodarować, zwiedzając Krupówki. Już sam spacer po tej ulicy jest niesamowitym przeżyciem. Krupówki bowiem nie przypominają tradycyjnej, powszechnie nam znanej ulicy. Oprócz McDonaldsa znajdziemy tam również masę straganów z typowo góralskimi gadżetami. Wełniane skarpetki, ciepłe rękawiczki, szaliki, czapeczki, a w sezonie letnim biżuterię, korale, górolskie kapelusze! My akurat spacer po Krupówkach zakończyliśmy wizytą w muzeum Figur Woskowych. Może nie było to Madame Tussauds, ale nie narzekaliśmy na brak wrażeń. Bardzo ciekawe doświadczenie, stanąć twarzą w twarz z chociażby z Marilyn Monroe.

Wyciąg, który widzicie na zdjęciu, prowadzi na Gubałówkę. Hah, byliśmy tak leniwi, że nawet pod to wzniesienie nie chciało nam się iść. Niemniej jednak nie żałuję, bo zamiast wspinać się pod górę,  za niewielką opłatą usiedliśmy sobie wygodnie na ławeczce i zanim się obejrzeliśmy, dotarliśmy na deptak. A tam? Znowu stragany pełne pamiątek, ale też piękne widoczki. 

Z tego, co pamiętam, będąc w Zakopanem, udało mi się kiedyś odwiedzić dom do góry nogami. To taka dosyć popularna w wielu miastach atrakcja, ale nie każdy może się na nią zdecydować, ponieważ podczas zwiedzania niemal wszyscy doświadczają zawrotów głowy. Błędnik szaleje, odbierając znajomą rzeczywistość w całkiem inny sposób. 

Skansen w Sanoku 

Jak mi wiadomo to największy pod względem zgromadzonych obiektów skansen w Polsce! Obszerny, bo ma ponad 38 hektarów, ale z pewnością nienudny. Jest to muzeum etnograficzne, zatem dowiemy się tam o dawnych kulturach ludowych dużych społeczności i mniejszych grup etnicznych. 

Ja udałam się tam z ekipą w pewną słoneczną niedzielę, kiedy akurat wstęp do skansenu był darmowy. Zapłaciliśmy tylko za oprowadzanie z przewodnikiem i ruszyliśmy w trzygodzinną wycieczkę po historii naszej miejscowej kultury. Muzeum można zwiedzać również samodzielnie, ale ja polecam wykupić przewodnika, ponieważ tylko on ma klucz do wielu domków z eksponatami, a poza tym naprawdę ciekawie opowiada! Wielu istotnych faktów nie dowiemy się z tabliczek informacyjnych, tak samo, jak nikt nie opowie nam ciekawostek. 

Skansen w Kolbuszowie

Skoro już przy skansenach jesteśmy, to polecam zajrzeć również do muzeum w Kolbuszowej. W porównaniu do poprzedniego jest ono dużo mniejsze, ale równie ciekawe. Tutaj również przejdziemy szlakiem historii kultury ludowej. Poznamy realia naszych przodków, stare wiejskie obyczaje, oraz poczujemy zapach swojskiej chaty. 

Częstochowa - Jasna góra

W Częstochowie byłam dwa razy i to każdorazowo w celach religijnych. Pierwsza wizyta miała miejsce dwa lata temu. Była to szkolna przedmaturalna pielgrzymka. Ostatnim razem natomiast udałam się tam z rodziną w drugi dzień Wielkiej Nocy. Jak powszechnie wiadomo, miejsce to słynie przede wszystkim z klasztoru na Jasnej Górze. O ile samo miasto jest dla mnie obskurne, brzydkie i po prostu nudne - bo takie wrażenie odniosłam, przemierzając drogę do punktu docelowego - o tyle klasztor to miejsce nadzwyczajne. Już od samego wejścia przez bramę, można poczuć w powietrzu "to coś". Klimat robią nie tylko pięknie zdobiona katedra i pomniejsze kapliczki, ale też ciekawie zabudowana architektura. Na obszarze klasztoru nie brakuje zielonego deptaku i kilku ławeczek, można również pospacerować szlakiem Tajemnic Różańcowych. Najważniejszym punktem klasztoru jest obraz Matki Boskiej Częstochowskiej umieszczony w centralnym punkcie ołtarza w kaplicy i to właśnie tam zbiera się najwięcej wiernych i turystów. Jest to miejsce święte, dlatego też należy zachowywać się tam z godnością i szacunkiem.

Kraków 

Kraków to miasto wyjątkowe nie tylko ze względu na swoją piękną zabudowę, klimatyczny rynek, czy wiele atrakcji. Jest to miasto, które można odkrywać za każdym razem inaczej. Ilekroć tam nie byłam - a byłam wiele razy, bo mam stosunkowo blisko - Kraków ukazywał przede mną swój inny charakter. 

Zoo - to krakowskie jest niewielkie, ale brakuje w nim niczego, co w ogrodzie zoologicznym być powinno. W słoneczny dzień bardzo przyjemnie można tam spędzić czas, zachwycając się zwierzakami i poznając nowe gatunki nieznanych dotąd stworzeń. Dla nas największą atrakcją okazało się być minizoo, czyli miejsce stworzone z myślą o dzieciach. W tej części ogrodu można dotykać, głaskać i karmić zwierzaki! 

Aquapark, czyli baseny, na których można się wyszaleć! W tym krakowskim byłam już dwa razy, a ostatnio spędziłam tam sylwestrowy wieczór. Ja co prawda do wodnolubnych nie należę. Nie umiem pływać i nie ciągnie mnie do wody, ale mimo wszystko skusiłam się, by z paczką znajomych ponownie odwiedzić to miejsce. Pocieszające jest to, że wiele atrakcji nie wymagają umiejętności pływackich. Są brodziki, baseny i zjeżdżalnie dla dzieci. Są również duże zjeżdżalnie z pontonami, na których można zjeżdżać we dwójkę. Ponadto można posiedzieć w cieplutkim jacuzzi z bąbelkami lub pograć w wodną siatkówkę! 

Muzeum Lotnictwa odwiedziłam głównie z polecenia koleżanki blogerki Śpioszka. Kiedy przeczytałam na blogu o jej wizycie tam, stwierdziłam, że sama chętnie udałabym się do tego muzeum. Na okazję nie musiałam długo czekać. Będąc w Krakowie, bez zastanowienia wsiadłam w tramwaj, kupiłam bilet i ruszyłam spacerkiem w stronę potężnych samolotów! Za niewielką opłatę można zwiedzać do woli. Do dyspozycji turystów jest wiele okazów samolotów pasażerskich, odrzutowych, bombowych, a nawet helikopter papieski, do którego można wejść. Jeśli ktoś jest głodny wiedzy, może zwiedzać halę, w której jest objaśnione "co i jak". Można dokonywać eksperymentów z powietrzem, czy próbować pilotować samolot. Nie zabraknie również mechaniki. Choć mnie akurat ta część muzeum interesowała najmniej, przyznam, że ogromne silniki i na mnie zrobiły wrażenie.  

Energylandia to zdecydowanie miejsce dla ludzi odważnych i żądnych przygód! Ten park rozrywki to miejsce idealne, dla kogoś, kto chce nie tylko poczuć wiatr we włosach, ale także ogromną adrenalinę. Jeśli nie straszna Wam prędkość, wysokość i przeciążenia, to śmiało możecie zapinać pasy w największym i najszybszym rollercoasterze w Europie, który znajduje się właśnie w Energylandii. Uwierzcie, że takich rzeczy nie można przeżyć nigdzie indziej. Skąd to wiem? W parku rozrywki byłam już 3 razy. Dwa lata temu w Energylandii właśnie, rok temu w Europa Parku (Niemcy) i przed tygodniem ponownie w Energylandii. Jakie było moje miłe zaskoczenie, kiedy okazało się, że od mojej ostatniej wizyty park rozrósł się dwukrotnie, a bilet podrożał jedynie o 10 zł! Teraz naprawdę jest tam co robić i każdy znajdzie coś dla siebie, bowiem cały obszar podzielony jest na strefy: Bajkolandia (czyli dla dzieci), Familijna (dla całej rodziny, ale już zakrawa się o strefę ekstremalną), water park (najwymyślniejsze zjeżdżalnie i baseny, oraz leżaczki, na których można się zrelaksować) ekstremalna - czyli coś, co ja lubię najbardziej! Jeśli kręcą Was rollercoastery, chcecie doświadczyć latania, spadania głową w dół i wciskania w fotel to wbijajcie śmiało! Frajda i zabawa gwarantowana, ale jeśli ktoś ma jednak wątpliwości, lepiej sobie darować i spędzić czas na spokojnie w strefach mniej bełtających bebechy. Bilet wstępu do tanich nie należy, ale warto zapłacić i warto się odważyć, bo gwarantuję, że takich przygód jeszcze nie doświadczyliście.  

Wrocławskie Zoo

Wrocław to chyba moje najbardziej ulubione polskie miasto. Jest niezwykle piękne, ciekawe do zwiedzania i bardzo otwarte na turystów! Na każdym kroku zaskakuje oryginalnością, nie wspominając już o tym, że praktycznie w każdym zakątku można natknąć się na krasnala! 

Zoo we Wrocławiu to zoo wyjątkowe ze względu na swoje atrakcje! Zwierzaków tam co niemiara. Można chodzić, podziwiać i końca nie widać, a najlepsze jest to, że okazy każdorazowo zachwycają! Jednak pisząc atrakcje, nie miałam na myśli zwierząt... To, czego nie ma w Krakowie, a jest we Wrocławiu to oceanarium i afrykanarium! Niesamowicie jest kroczyć podwodnymi korytarzami i podziwiać pływające nad głowami rybki! 

Warszawskie Centrum Nauki Kopernik

Stolica polski mnie nie zachwyca, dlatego nie będę się długo nad nią rozwodzić. Oczywiście starówka jest piękna, ale miejscem wyjątkowo ciekawym jest tym razem Centrum Nauki Kopernika. Jeśli jesteś spragniony wiedzy i masz mnóstwo pytań, tam znajdziesz na nie odpowiedź. Zobaczysz maszyny i urządzenia, o których Ci się nie śniło, a nawet będziesz mógł ich wypróbować!

Mnie najbardziej spodobał się stół od niemyślenia. Co to za przyrząd? Nie wiem, na jakiej zasadzie on działa, ale wygląda na to, że bada on nasze fale mózgowe. Otóż zasiadając z przyjacielem po dwóch stronach stołu, zakładacie na głowę opaski, które mierzą poziom pracy mózgu. Na środku stołu jest piłeczka, która toczy się w stronę Twoją lub przeciwnika w zależności od tego, kto myśli więcej. Wygrywa ten, kto całkowicie się zrelaksował i wyłączył swoje myślenie!

Plany podróżniczne

Trójmaisto

Jedynymi jak na razie pewnymi wakacjami będzie dla mnie wypad nad morze. Już się nie mogę doczekać tych pięciu dni spędzonych na piaszczystej plaży, w malowniczym Gdańsku, Gdyni i Sopocie! Co zamierzam tam robić? Na pewno nie będzie to czas przeleżany na leżaku, o nie! Już teraz w planach mamy wizytę w muzeum II Wojny Światowej oraz Centrum Solidarności. Chcę się przejść ulicą Długą oraz zjeść smaczną rybę w dobrym lokalu (ktoś coś poleca?) Mam ochotę spacerować szlakiem gdańskich murali, gapić się w bezkres morza na plaży, a wieczorem wyskoczyć na fajną imprezę. Chcę również skorzystać z możliwości zwiedzenia trzech miast na rowerze, więc to będą naprawdę aktywne wakacje!

Mazury

Mazury chodzą za mną już od dawna, ale jak na razie nie planuję wycieczki tam. Myślę, że będzie to miejsce optymalne na przyszłoroczną majówkę, kiedy najdzie mnie chęć maksymalnego zrelaksowania i zregenerowania komórek. Cóż bowiem można robić na Mazurach jak nie odpoczywać?

Szlak Orlich Gniazd

Nie jestem miłośniczką długich wędrówek, ale na zwiedzanie szlaku Orlich Gniazd nie trzeba byłoby mnie namawiać. Z chęcią przeszłabym cały, choć jego długość nieco mnie dystansuje. Trasa ok. 164 km zajęłaby mi pewnie dłużej niż tydzień, ale myślę, że byłaby to gra warta świeczki. Od ruin do ruin i od zamku do zamku. Powolutku do przodu. A jak nie na nogach, to można też na rowerze. 

Jak widać, nie trzeba jechać na drogie wakacje za granicę, by ciekawie spędzić czas. Polska to zaskakująco piękny kraj, któremu nic nie brakuje. Jest tu od groma miejsc, które tylko czekają, aż je odkryjemy. Jest wiele możliwości, których można spróbować i doświadczyć. 

Pozostaje mi życzyć szerokiej drogi.

Enjoy!

Dalej »